Aynı iş için aynı yerde aynı maaş mı?

Schaffer News

Gönderilen İşçi, işverenleri tarafından, işveren ile hizmetin alıcısı olan, başka bir taraf ile işveren arasında yapılan sözleşmeye dayanarak bir başka AB üye ülkesinde hizmet yürütmek üzere gönderilen bir çalışandır. Bu bir kurumsal grup içinde olabileceği gibi, istihdam hizmeti veren bir şirketin kendi çalışanlarını, hizmetlerini kullanan başka bir üye devletteki bir iş şirketine gönderen bir üye devlete göndermek şeklinde olabilir.

Genel olarak, yukarıdaki Direktifin amacı, çalışanların görevlerini geçici olarak yerine getirdikleri üye ülkelerdeki işyerinde eşit çalışma koşulları ve sağlık ve güvenlik sağlamaktır. Ev sahibi ülkenin mevzuatının yanı sıra genel olarak uygulanabilir toplu sözleşmeler ve tahkim kararları ile öngörülen kuralların, aşağıdaki hususlar bakımından gönderilen  işçiler için de geçerli olması gerektiği anlamına gelir:

• Maksimum çalışma süreleri ve minimum dinlenme süreleri,

• Asgari ücretli yıllık izin,

• Fazla mesai ücretleri dahil olmak üzere asgari ücret oranları,

• İşçilerin işe alınma koşulları, özellikle de geçici iş teşebbüsleri tarafından işçi temini,

• iş yerinde sağlık, güvenlik ve hijyen

• Hamile kadınların veya yakın zamanda doğum yapmış olan çocukların, çocukların ve gençlerin çalışma koşullarına ilişkin koruyucu önlemler,

• kadın ve erkek arasındaki muamele eşitliği ve ayrımcılık yapılmaması ile ilgili genel hükümler,

Her ne kadar tadilin başlığı “aynı lokasyonda aynı iş için aynı maaş” olarak olarak belirlenmiş  ve kamuoyunda oldukça karışıklığa neden olmuş olsa da, yukarıdaki kurallar oldukça uzun bir süredir uygulandığından, aslında hiçbir radikal değişiklik yapılmamıştır.

Statükoya yapılan başlıca değişiklik, asgari ücretle ilgili ücret bileşenlerinin genişlemesini kapsaması - AB üye devletlerinin mevzuatlarında asgari ücrete dahil edilen maaş bileşenleri ve ekstra ödemeler hariç, tüm zorunlu ikramiyeler, işçinin gönderildiği AB üye devleti asgari ücrete dahil edilecektir.

Ayrıca, göndermenin kapsamı dışındaki resmi görevlerde ilave seyahatler için ekstra ücret ve seyahat tazminatları, belirtilen hususları takip etmektedtir.

Eşit muamele ilkesine uygun olarak, AB üye devletleri ayrıca, gönderen şirket çalışanlarının, görevlerin yapıldığı üye devlette istihdamı güvence altına alan, çalışanlar için geçerli olan koşulların eşit uygulanmasını sağlamalıdır.

Bir başka yenilik de gönderim süresinin sınırlandırılmasını ele alacaktır. Başka bir üye ülkede yürütülen geçici çalışmalar, standart bir 12 aylık süre ile 18 aylık süreyi ve 6 ay daha uzatma olasılığını aşamaz. Sınırlama süresinin aşılması halinde, ilgili çalışan, hak ve yükümlülükleri, ev sahibi ülkenin mevzuatına tam olarak tabi olacak olan bir yerel çalışan gibi kabul edilecektir (istihdam sözleşmelerinin sonuçlandırılması ve sona ermesi ile ilgili şart ve formaliteler, rekabet etmeme yükümlülükleri ve emeklilik şartları hariç olmak üzere)

Gönderilme dönemi belirli bir görev ile ilgilidir ve bu pozisyonun daha fazla çalışan tarafından ardışık olarak üstlenilmesi gerektiğinden, görev  süreleri eklenmek zorundadır. Ayrıca, üye devletler, ulusal bilgi web sitesinde uzun vadeli çalışan işçiler için uygulanan ücretlendirme bileşenleri ve tüm çalışma koşullarıyla ilgili güncel ve doğru bilgileri rapor etmek zorunda kalacaklardır.

Yukarıdakilere ek olarak, çalışma koşullarının şart edilebilmesi için bağlayıcı kuralların genişletilmesi gerekir. Yeni üye devletler, kuralların kapsamını, genel olarak geçerli olmayan ancak söz konusu iş sektörünün tüm benzer işletmeleri üzerinde genel bir etkiye sahip olan ya da bölgedeki istihdam ya da benzeri olmayan toplu sözleşmeler ve tahkim kararları  ile ulusal olarak tanınan işveren ve çalışan örgütleri tarafından imzalandıktan sonra üye devletin tüm alanı içinde uygulanmak üzere genişletme hakkına sahip olacaklardır.

Direktifin yürürlüğe girmesi ile uygulama tarihi de belirlenmiş olup, yeni kuralların en geç 20 Temmuz 2020'ye Çek işverenlerince de uygulanması için gerekli iç düzenlemelerin yapılması gerekecektir.

Tadilin  “aynı yerde aynı iş için aynı maaşı” getirmediği veya gönderilen veya yerel işçilerinin ücretlerini düzleştirmeyi öngörmediği sonucuna varılabilir. Prensipte, tadil edilen Direktif, bir çalışanın asgari maaş oranını tanımlamaktadır, bu da bir yerli çalışanın gerçek piyasa maaşının, gönderilmiş olan işçiden daha yüksek olabileceği anlamına gelmektedir. Bununla birlikte, uygulanabilir maaş bileşenlerinin genişletilmesi, yeni asgari ücretin çoğu durumda mevcut olandan daha yüksek olarak hesaplanmasına neden olacaktır.